De opname van Israël in het European Security Research Programme ondermijnt de onafhankelijkheid van de EU in het Midden-Oosten.

Sinds de Europese Gemeenschap in 1984 begon met het subsidiëren van wetenschappelijk onderzoek, zijn zowel de beschikbare fondsen als het aantal onderwerpen sterk toegenomen (het nieuwste programma, FP7, heeft een budget van €53 miljard over 7 jaar), net als de deelname van onderzoekers van buiten de EU.

Uitgedrukt per hoofd van de bevolking is er geen ander land dat meer profiteert van de Europese goedgevigheid dan Israël. Het is zelfs zo dat de EU alleen de Israel Science Foundation voor zich weet wat betreft het financieren van wetenschappelijk onderzoek van Israëlische academici, bedrijven en staatsondernemingen.

Steeds meer van die subsidies komt terecht in de reeds zeer kapitaalkrachtige Israëlische beveiligingssector, die volgens de Israëlische regering nu reeds een jaarlijkse omzet kent van meer dan $1 miljard.

Sinds Israël is opgenomen in het 'Europese onderzoeksgebied' heeft de Europese Commissie tientallen lucratieve EU-onderzoekscontracten toegekend aan organisaties als Israel Aerospace Industries (een staatsbedrijf dat onbemande vliegtuigjes fabriceert), Motorola Israel (producent van ‘virtuele afrasteringen' rond Joodse nederzettingen) en Elbit Systems (een van Israëls grootste particuliere militaire technologie-firma's, verantwoordelijk voor delen van de afscheidingsmuren tussen Joodse en Palestijnse gemeenschappen).

Zo'n 58 'beveiligingsonderzoek-projecten' worden inmiddels gefinancierd middels het FP7-programma. Israëlische bedrijven en instellingen nemen deel aan twaalf van deze projecten, terwijl ze er vijf leiden en coördineren. Alleen het VK, Duitsland, Frankrijk en Italië leiden meer projecten.

Een van deze laatste resem aan nieuwe contracten is een project van €9.1 miljoen dat geleid wordt door Verint Systems, en dat “gegevens uit het veld” zal leveren aan “crisis managers” in “commando-en-controlecentra”. (Zulke contracten vermijden het gebruik van termen als ‘surveillance' en ‘nationale veiligheid', en vervangen ze door termen met een minder emotionele lading)

Verint omschrijft zichzelf als “een leider in het optimaliseren van het personeelsbestand en oplossingen voor beveiligingsinformatie, inclusief video-informatie, openbare veiligheid en communicatie en onderzoeksoplossingen”. Wat ze voornamelijk te bieden hebben is het in de gaten houden van de werkplek van mensen, camerabewaking en afluisterapparatuur. Verint wordt momenteel effectief gesubsidieerd door de EU om zulke systemen te ontwikkelen en ze uiteindelijk te verkopen aan de lidstaten van de EU.

De reden voor het opzetten van het EU onderzoeksprogramma voor veiligheid was het verbeteren van de industriële concurrentiepositie van de eigen Europese ‘nationale veiligheidsindustrie'. De Europese Commissie meent dat het financieren van de Israëlische 'nationale veiligheid' geheel in overeenstemming is met deze doelstelling (voor zover het de Europese kennis zal vergroten).

Maar moet de Europese Commissie echt meer geld toekennen aan de bloeiende Israëlische beveiligingssector dan aan de eigen Europese bedrijven?

Meer nog: moet de EU überhaupt Israëlische bedrijven subsidiëren?

De Israëlische controle over wat er nog over is van de Palestijnse gebieden is tegenwoordig namelijk even sterk afhankelijk van de hardware en software van de 'nationale veiligheidsindustrie' als het is van zijn traditionele militaire kracht.

De EU loopt dus het risico medeplichtig te zijn aan een leger dat zeer regelmatig bewijst geen respect te hebben voor het leven en levensonderhoud van burgers. En de subsidies van de EU tonen aan dat men niet echt onafhankelijk is in het vredesproces.

In de ogen van vele Palestijnen is de EU sowieso al volledig gecompromitteerd. Afgelopen september zei Javier Solana, tien jaar lang de baas van het buitenlandse beleid van de EU, in een speech in Jeruzalem: “Israël is, sta mij toe het zo te stellen, een lid van de EU zonder deel uit te maken van haar instellingen”.

“Geen enkel land buiten het continent heeft het soort betrekkingen dat Israël heeft met de EU,” aldus Solana, en hij voegde eraan toe dat “de relatie van Israël met de EU hechter is dan die van Kroatië” (dat nog steeds hoopt in 2011 toe te treden).

Het kon Solana klaarblijkelijk niets schelen of de EU onpartijdig zou lijken of niet en hoe het subsidiebudget van de EU werd aangewend.

Maar wat vinden Europese belastingbetalers er van dat de EU-bestuurders hun geld gebruiken voor een industrie in het centrum van een van de bloedigste, langdurigste en gevoeligste geopolitieke conflicten van deze tijd?

Ben Hayes is een projectmanager van de burgerrechtenorganisatie Statewatch en heeft een blog over het EU Security Research Programme.

?De Westerse wereld die door 13 jaar sancties en 7 jaar bezetting Irak en de Irakezen vernietigde, draait nu de slachtoffers zijn rug toe. Wat er nog over is van Irak wordt nog steeds gekweld door bomaanslagen, moordpartijen, corruptie, miljoenen daklozen en de voortdurende vernietiging van de infrastructuur. Maar het deel van de wereld dat hier verantwoordelijk voor is probeert een zonnig plaatje te schetsen van de sitiatie in Irak.?

-Maki Al-Nazzal, Iraakse politiek analist

Nu Afghanistan alle aandacht opeist in de gevestigde media en president Obama in de afgelopen maanden twee keer een grootschalige intensivering van de oorlog daar aankondigde, verdwijnt de bezetting van Irak naar de achtergrond.

En hoewel de VS stilaan hun troepen terugtrekken uit Irak, zijn er nog steeds ongeveer 130.000 soldaten en 114.000 huurlingen in het land (Congressional Research Service, 14/12/09), terwijl er een ambassade zo groot als Vaticaanstad in Bagdad is neergepoot. In een gemiddelde maand sterven er nog steeds 400 Irakezen door het geweld, en het totale 'resultaat' van de bezetting, geschat op ongeveer 1 miljoen Iraakse doden (Extra!, 2/1/08), heeft een invloed op het Iraakse leven van alledag waar de Westerse media helemaal geen oog voor hebben.

Vanaf het begin van de bezetting van Irak is een van de belangrijkste kopzorgen van de Irakezen ? naast het beëindigen van de bezetting en de onveiligheid in het land ? de basis-infrastructuur geweest. De gemiddelde woning in Irak heeft nu, zes-en-een-half jaar na de bezetting, minder dan zes uur per dag de beschikking over elektriciteit. (AP, 07/09/09). In het zuiden zitten meer dan 2 miljoen mensen zelfs helemaal zonder elektriciteit en bijna net zoveel hebben niet eens schoon drinkwater. (Guardian 26/08/09).

De vernietiging die de bezetting met zich meebracht, gekoppeld aan de alomtegenwoordige corruptie van de Westerse aannemers die de verwoeste Iraakse infrastructuur mogen herbouwen, zijn daarvoor verantwoordelijk (International Herald Tribune, 06/07/09).

Ali Ghalib Baban, de Iraakse minister van Ontwikkeling zei vorig jaar (International Herald Tribune, 21/11/09) dat de miljarden die de VS hebben uitgegeven aan de zogenaamde wederopbouw geen voelbaar effect hebben. ?Misschien hebben ze het wel uitgegeven, maar Irak merkt daar niets van?.

Vorig jaar publiceerde de Los Angeles Times een artikel (26/01/09) over het tekort aan elektriciteit: ?Terwijl de verkiezingen naderen zeggen de mensen dat het moeilijk is vertrouwen te hebben in hun leiders als ze niet eens stroom hebben,? zo luidde de onderkop. Maar de meeste andere kranten in de VS omzeilen het onderwerp, tenzij het zo gedraaid kan worden dat men de Irakezen er de schuld van kan geven, zoals de NY Times (21/11/09) deed met zijn artikel ?VS vrezen dat Irakezen herbouwde projecten niet zullen kunnen onderhouden?.

De situatie wordt verder bemoeilijkt door een droogte die nu al vier jaar aanhoudt in bijna geheel Irak. In het noorden van Irak hebben sinds 2005 al meer dan 100.000 mensen huis en haard verlaten, met nog eens 35.000 op het punt hetzelfde te doen ((AP, 13/10/09).

Terwijl de VN schatten dat meer dan 4½ miljoen vluchtelingen Irak hebben verlaten(UNHCR.org, 1/09), berichten de gevestigde media er maar zelden over. De verhalen die wel verschijnen staan meestal in lokale kranten en gaan over vluchtelingen die in de stad waar de krant wordt uitgegeven zijn terechtgekomen. (bv. Chicago Tribune, 25/10/09).

Voor de Irakezen die in hun land zijn achtergebleven is kanker weer een ander problematisch verhaal. Het Engelse en Amerikaanse leger hebben sinds 2003 meer dan 1.700 ton verarmd uranium over het land uitgestrooid (Jane?s Defence News, 02/04/04), bovenop de 320 ton die al tijdens de Golfoorlog werden gedropt. (Inter Press Service, 25/03//03). Iedereen in Irak kent wel iemand die lijdt of gestorven is aan kanker.

De eerste paragraaf van een artikel van Jalal Ghazi, voor New America Media (06/01/10), neemt wat dat betreft geen blad voor de mond: ?Vergeet olie, bezetting, terrorisme of zelfs Al-Qaeda. Het echte gevaar voor Irakezen deze dagen is kanker. Het verspreidt zich als een lopend vuurtje. Duizenden kinderen worden misvormd geboren. Doktoren zeggen moeite te hebben de toename van het aantal gevallen van kanker en de zuigelingen met afwijkingen het hoofd te bieden, vooral in de steden die zwaar zijn gebombardeerd door de Engelsen en Amerikanen.?

Ghazi schreef dat in Fallujah, dat het in 2004 zeer zwaar te verduren kreeg, een op de vier kinderen geboren wordt met serieuze fysieke afwijkingen. Het aantal gevallen van kanker in Babil, een gebied ten zuiden van Baghdad, is gestegen van 500 in 2004 tot 9.000 in 2009. Dr. Jawad al-Ali, het hoofd van het Oncologisch Centrum in Basra zei tegenover Al Jazeera English (12/10/09) dat er in heel 2005 1.885 gevallen van kanker werden behandeld in zijn kliniek. Nu zijn dat er tussen de 1.250 en 1.500 per maand.

Kinderen van de VS-veteranen van de Golfoorlog in 1991 vertonen soortgelijke afwijkingen bij de geboorte als Iraakse kinderen(Sunday Herald, 30/03/03), en veel Amerikaanse soldaten spreken nu over Gulf War Syndrome 2, maar bedoelen dat ze kanker hebben gekregen door de blootstelling aan verarmd uranium (New America Media, 06/01/10).

Hoe hebben de gevestigde media over dit alles bericht? Niet. Lees verder (Engels)]]> Wed, 17 Mar 2010 21:22:00 +0100 http://zaplog.nl/zaplog/article/de_10_redenen_waarom_niemand_behoefte_heeft_aan_gentech_voedsel#rss http://zaplog.nl/zaplog/article/de_10_redenen_waarom_niemand_behoefte_heeft_aan_gentech_voedsel#rss390668 1. Genetisch gemodificeerd voedsel is geen oplossing voor de voedselcrisis Een rapport uit 2008 van de Wereldbank concludeerde dat de toename van de productie van biobrandstoffen (gewassen voor brandstof in plaats van voedsel) de belangrijkste oorzaak is van de stijging van de voedselprijzen. Gentech reus Monsanto was centraal in de lobby voor biobrandstoffen en profiteert ondertussen enorm van de daaruit voortvloeiende voedselcrisis en gebruikt het als een PR kans om genetisch gemodificeerde levensmiddelen te bevorderen! 2. Gentech gewassen verhogen niet de potentiële opbrengst Ondanks de beloften verhoogd gentech niet de potentiële opbrengst van gecommercialiseerde gewassen. In feite tonen onderzoeken dat het meest geteelde genetisch gemodificeerde gewas, GM soja, heeft geleden aan lagere opbrengsten. 3. Gentech gewassen verhogen het gebruik van bestrijdingsmiddelen Uit gegevens van de Amerikaanse overheid blijkt dat in de VS genetisch gemodificeerde gewassen hebben geleid tot een algemene verhoging, geen vermindering, van het gebruik van bestrijdingsmiddelen in vergelijking met conventionele gewassen. 4. Er zijn betere manieren om de wereld te voeden Een belangrijk door de VN / Wereldbank gefinancierd onderzoek, opgesteld door 400 wetenschappers en onderschreven door 58 landen, concludeert dat genetisch gemodificeerde gewassen weinig te bieden hebben aan de wereldwijde landbouw en de uitdagingen van armoede, honger en klimaatverandering, omdat betere alternatieven beschikbaar zijn. 5. Andere landbouwtechnologieën zijn succesvoller Geïntegreerd onkruidbeheer en andere innovatieve of biologische methoden voor het bestrijden van onkruid en het stimuleren van de opbrengst hebben bewezen zeer effectief te zijn, vooral in de ontwikkelingslanden. 6. Gentech voedingsmiddelen hebben niet bewezen dat zij veilig zijn om te eten Genetische modificatie is een grove en onnauwkeurige manier van het opnemen van vreemd genetisch materiaal in gewassen, met onvoorspelbare gevolgen. De resulterende genetisch gemodificeerde voedingsmiddelen hebben weinig strenge en geen langdurige veiligheidstesten ondergaan, maar onderzoeken bij het voederen van dieren hebben zorgwekkende gevolgen voor de gezondheid aangetoond. 7. Verborgen gentech organismen in diervoeders…. zonder toestemming van de consument Vlees, eieren en zuivelproducten van dieren geproduceerd met miljoenen tonnen gentech diervoer dat in Europa wordt geïmporteerd hoeft niet te worden gelabeld. Sommige onderzoeken tonen aan dat indien genetisch gemodificeerde gewassen worden gevoerd aan dieren, genetisch gemodificeerd materiaal aanwezig kan zijn in de daaruit voortvloeiende producten en dat de gezondheid van de dieren aangetast kan worden. 8. Gentech gewassen zijn een lange termijn economische ramp voor boeren Uit een verslag van 2009 bleek dat de prijzen voor genetisch gemodificeerd zaad dramatisch zijn gestegen in Amerika en het gemiddelde landbouwinkomen voor Amerikaanse boeren verlaagd die genetisch gemodificeerde gewassen verbouwen. 9. Gentech en conventionele gewassen kunnen niet naast elkaar bestaan De gentech besmetting van conventionele en biologische voeding wordt steeds groter. Een niet-goedgekeurde genetisch gemodificeerde rijst die slechts één jaar in veldproeven is geteeld bleek het Amerikaanse rijst aanbod en zaaizaad op grote schaal te hebben besmet. In Canada is de biologische koolzaadindustrie vernietigd door besmetting van gentech. In Spanje wees een onderzoek uit dat genetisch gemodificeerde maïs "een drastische vermindering in de biologische teelten van dit gewas veroorzaakt en maakt hun coëxistentie vrijwel onmogelijk". 10. Je kunt gentech bedrijven niet vertrouwen De grote biotech bedrijven die hun genetisch gemodificeerde voedingsmiddelen erdoor drukken hebben een verschrikkelijke geschiedenis van toxische besmetting en openbaar bedrog. Gentech is aantrekkelijk voor hen want het geeft hen octrooien die monopolistische controle mogelijk maken over voedselvoorziening in de wereld. Zij intimideren en vallen boeren aan voor de "misdaad" van het bewaren van gepatenteerde zaden of het "stelen" van gepatenteerde genen, zelfs als die genen in velden van de boer terecht kwamen door toevallige besmetting door wind of insecten.]]> Wed, 17 Mar 2010 20:14:00 +0100 http://zaplog.nl/zaplog/article/ierland_gaat_referendum_houden_over_godslastering_wet#rss http://zaplog.nl/zaplog/article/ierland_gaat_referendum_houden_over_godslastering_wet#rss389084 Ierland gaat een referendum houden over het verwijderen van een verbod op godslastering uit de grondwet, kondigde de minister van Justitie gisteren aan. Aan het begin van het jaar introduceerde de republiek een wet die van godslastering een misdrijf maakt en bestraft kan worden met een boete van maximaal € 25.000. De wet definieert godslastering als "het publiceren of in omloop brengen van materiaal dat uitgesproken kwetsend of beledigend is met betrekking tot zaken die door welke religie dan ook als heilig wordt beschouwt waardoor opzettelijk verontwaardiging wordt veroorzaakt onder een groot aantal aanhangers van die religie, met sommige verdedigingen toegestaan". Het referendum zal worden gehouden in het najaar. De belangenbehartiginggroep Atheist Ireland verwelkomde vandaag de beslissing. Toen de wet operationeel werd publiceerde Atheist Ireland 25 godslasterlijke uitspraken op het internet om het te betwisten, met inbegrip van Richard Dawkins die de God van het Oude Testament een "kleine, onrechtvaardige, onverzoenlijke controle freak, een wraakzuchtige, bloeddorstige etnische schoonmaker, ... een grillige kwaadwillige bullebak" noemt en Björk die zegt "fuck de boeddhisten”. De voorzitter van Atheist Ireland, Michael Nugent, zei: "Dit is een positieve stap van de minister. We kijken vooruit naar het referendum in het najaar als onderdeel van onze algemene campagne voor een ethisch, seculier Ierland. Wij vragen alle redelijke burgers om samen te werken om ervoor te zorgen dat het referendum gewonnen wordt. We herhalen dat deze wet zowel dom en gevaarlijk is: dom want het is de invoering van een middeleeuwse canoniek recht overtreding in een moderne pluralistische republiek, en gevaarlijk omdat het religieuze verontwaardiging oproept en omdat de formulering reeds is goedgekeurd door islamitische landen als onderdeel van hun campagne om godslastering een internationale misdaad te maken. "De godslastering verwijzing is een van de vele anachronismen in onze grondwet dat uiteindelijk zal moeten worden gewijzigd. Andere voorbeelden zijn de religieuze eden die voorkomen dat atheïsten president, of een rechter of een lid van de Raad van State kunnen worden". Door, Henry McDonald.]]> Tue, 16 Mar 2010 19:59:00 +0100 http://zaplog.nl/zaplog/article/bezit_is_racisme#rss http://zaplog.nl/zaplog/article/bezit_is_racisme#rss389062 Het kapitalisme van de afgelopen vijf honderd jaar heeft opgeleverd dat het grootste aandeel van de rijkdom van de wereld, en een vaste greep op de wereld economie en politiek, in handen is van het witte ras. Op elke groepsfoto van de leiders van de G8-landen krijgt u een duidelijk beeld van de huidige machtsverdeling. Blanken bezitten en controleren, niet-blanken ploeteren. Om het racisme van het kapitalisme te zien hoef je alleen maar de namen te zien die gebruikt worden: het zoeken naar handelsroutes in de 15de eeuw leidde tot de Amerikaanse ?veroveringen? in de 16de eeuw (de vernietiging van de bestaande civilisatie), het ?mercantilisme? van de 17de eeuw (bijv. de Nederlandse Oost-Indische Compagnie, de Afrikaanse slavenhandel), het "kolonialisme" van de 18de eeuw (bijvoorbeeld, het Britse rijk), en het "imperialisme" uit de 19de eeuw en begin 20ste eeuw (bijv. de opium oorlog en de Chinese concessies, de annexatie van Hawaï, de Spaans-Amerikaanse en Filipijnse oorlogen). Wanneer de "eminence grise" van de Verenigde Staten, Dick Cheney, spreekt over een "botsing tussen beschavingen? gebruikt hij de taal van de witte stammen voor de oorlog tegen de Islam. Het is de manie tot controle, veel meer dan godsdienstige onverdraagzaamheid, die de drijfveer is voor de witte suprematie. De Irak-oorlog van 2003 tot en met nu is slechts het laatste incident in een eeuwen durende kruistocht voor witte controle die waarschijnlijk begon met de christelijke kruisvaarders en de Spaanse oorlog tegen de Islam uit de elfde eeuw. Rijkdom en eigendom zijn raciaal en etnisch geconcentreerd, de verdediging van het eigendom is de verdediging van de raciale voorkeur in het voordeel van de dominante stam; het primaat van de eigendom is de bescherming van de witte suprematie.]]> Tue, 16 Mar 2010 17:11:00 +0100 http://zaplog.nl/zaplog/article/een_jaar_na_gegoten_lood_europa_berust_in_israels_straffeloosheid#rss http://zaplog.nl/zaplog/article/een_jaar_na_gegoten_lood_europa_berust_in_israels_straffeloosheid#rss389022 Vorig jaar voerde Israël een militair offensief tegen de Gazastrook. In het zogenaamde Goldstone-rapport kwam de fact-finding-missie van de Verenigde Naties tot het besluit dat zowel Israël als de Palestijnse gewapende groeperingen oorlogsmisdaden pleegden. Tot op heden moest echter niemand rekenschap afleggen voor de begane schendingen van het internationaal recht. Israël en de Palestijnen startten evenmin geloofwaardige en onafhankelijke onderzoeken op. Ook Europa ontbrak het aan de politieke wil om de partijen hiertoe aan te sporen. Israëlische militaire instanties onderzochten al aantijgingen van NGO’s over oorlogsmisdaden van het leger. Deels als reactie op de uitgebreide negatieve berichtgeving in de pers over ernstige mensenrechtenschendingen, deels als gevolg van externe druk, werden enkele onderzoeken opgestart. Deze onderzoeken worden echter geleid door militairen en beantwoorden niet aan standaarden als snelheid, efficiëntie, onafhankelijkheid en transparantie. De huidige onderzoeken richten zich ook niet op het beleid, maar selecteren geïsoleerde incidenten door individuele soldaten. Tot op heden steunde de Europese Unie nog geen enkel onafhankelijk onderzoek naar de schendingen. Dit in tegenstelling tot haar actieve steun aan dergelijke onderzoeken bij andere recente conflicten in Georgië of Sri Lanka. Europa lijkt geen interesse te hebben in het zoeken naar rekenschap voor schendingen van het internationaal humanitair recht door Israël en de Palestijnse gewapende groeperingen. De Europese Unie slaagde er ook niet in de aanbevelingen van het Goldstone-rapport te steunen bij de Verenigde Naties. Europa verklaarde positieve druk op beide partijen om interne en onpartijdige onderzoeken op te zetten veruit te verkiezen boven internationale juridische mechanismen. In de praktijk ondernam de EU echter geen enkele concrete actie om beide partijen effectief tot deze onderzoeken aan te sporen. Integendeel, verschillende lidstaten beschouwen het Goldstone-rapport als een obstakel voor het ‘vredesproces’. In maart 2009 beloofden de Europese Unie en de internationale gemeenschap 4,5 miljard dollar financiële hulp voor de heropbouw van de Gazastrook. Die hulp ging niet gepaard met druk op Israël om zijn verplichtingen onder het internationaal recht te erkennen en tevens te vervullen. Hierdoor ontlast de Europese Unie Israël van zijn verantwoordelijkheden als bezettende macht. Meer nog, de aanhoudende blokkade van de Gazastrook verhindert de hulpverlening aan diegenen die de hulp het hardst nodig hebben. De EU deinsde er ook voor terug om Israël compensatie te vragen voor de EU-projecten die werden vernield tijdens het militaire offensief in de Gazastrook. De Verenigde Naties deden dit wel. Zij kondigden een tijd geleden aan dat Israël 10,5 miljoen dollar uitbetaalde voor de schade die het tijdens de oorlog aanrichtte aan VN-gebouwen in Gaza. De EU vroeg ook geen garantie van Israël dat het in de toekomst geen van haar projecten zal vernielen of beschadigen. In de praktijk berust Europa in Israëls beleid van collectieve bestraffing en de blokkade van de Gazastrook. Tot slot, slaagde Europa er niet in zijn woorden aan daden te koppelen. In juni 2009 nam de Raad voor Algemene Zaken en Buitenlandse Betrekkingen de beslissing om de upgrade van de relaties met Israël op te schorten. In werkelijkheid versterkt het de economische, technische en handelsrelaties met Israël in verschillende sectoren. Met deze aanpak van business as usual zendt de EU Israël een signaal dat ze instemt met zijn beleid of er tenminste geen bezwaar tegen heeft. Sinds de Oslo-akkoorden van de jaren negentig, heeft de EU posities ingenomen die al te vaak mensenrechten en het internationaal humanitair recht opofferen om het onbestaande ‘vredesproces’ vooruit te helpen. Europa moet mensenrechten een centrale plaats geven in zijn beleid. Het moet aan alle partijen rekenschap vragen voor de schendingen van het oorlogsrecht. Het zou een hele stap vooruit zijn, mochten de Europese lidstaten de aanbevelingen van het Goldstone-rapport in de Algemene Vergadering van de VN steunen. Door, Brigitte Herremans. Brigitte Herremans, Broederlijk Delen; Kamel Jendoubi, Euro-Mediterranean Network for Human Rights (EMHRN); Maysa Zorob, Al-Haq; Rina Rosenberg, Adalah; Hamdi Shaqqura, Palestinian Center for Human Rights; Louis Frankenthaler, Public Committee Against Torture in Israel (PCATI); Mahmoud Abu Rahma, Al Mezan Center for Human Rights; Maria Encinas, ACSUR-Las Segovias; Stefan Luetgenau, Bruno Kreisky Foundation for Human Rights; Muhamed Zeidan, Arab Assocation for Human Rights (HRA); David Bondia Garcia, Federation of Assocations for the Defence and Promotion of Human Rights.]]> Tue, 16 Mar 2010 15:45:00 +0100 http://zaplog.nl/zaplog/article/china_neemt_stokje_van_het_westen_over_als_belangrijkste_investeerder_in_ir#rss http://zaplog.nl/zaplog/article/china_neemt_stokje_van_het_westen_over_als_belangrijkste_investeerder_in_ir#rss388975 China is uitgegroeid tot de belangrijkste handelspartner van Iran en investeert veel geld in de energiesector. Daarmee neemt China de plaats in van Westerse firma's die door VN-sancties gedwongen werden hun handel met Iran stop te zetten.

In 2009, China nestelde China zich op de eerste plaats met een wederzijdse handelsbalans van 15,5 miljard euro tegenover 10,5 miljard drie jaar eerder. Deze cijfers bevestigen de toename van de commerciële banden tussen de twee landen, banden die 15 jaar geleden met een handelsbalans van 300 miljoen nauwelijks bestonden.

Volgens de officiële gegevens hebben de sancties van de VN de weg geopend voor Chinese bedrijven, die afgelopen jaar zorgden voor 13% (5,75 miljard euro) van de Iraanse import. Iran schat dat nog eens eenzelfde hoeveelheid indirect via de Verenigde Arabische Emiraten het land bereikte in 2009.

Het Westen oefent druk uit op China, een van de vijf permanente leden van de VN-veiligheidsraad, om verdere sancties tegen Iran te ondersteunen. Maar nieuwe sancties zouden handelsbetrekkingen van de Aziatische reus met Iran schade kunnen berokkenen en daarom dringt Peking aan op diplomatieke oplossingen. De Britse minister van Buitenlandse Zaken David Miliband is momenteel in China en het onderwerp van het Iraans atoomprogramma zal ongetwijfeld ter sprake komen.

De groei van de Chinees-Iraanse handelsbetrekkingen zal naar verwachtingen blijven toenemen in 2010 nu de wereldeconomie dit jaar zal herstellen. Chinese bedrijven investeren ook stevig in een aantal Iraanse projecten, zoals de aanleg van een snelweg tussen Teheran en de Kaspische Zee.

Ook in de energiesector wordt flink geïnvesteerd, hoewel de olie-import uit Iran met 11,4% achterblijft bij die uit Angola en Saoedi Arabië, landen die meer dan de helft van China's olie leveren.

Met een goede 10 tot 15 miljard euro aan olie- en gascontracten al getekend en nog eens dat bedrag waarover momenteel onderhandeld wordt, is energie-slokop China uitgegroeid tot Iraans grootste buitenlandse investeerder.

“Alleen China investeert nog zwaar in Iran,” zegt een anonieme expert. “De politieke druk, financiële problemen die werden gecreëerd door de bankrestricties en de onzekere winstverwachting hebben bedrijven als Total, Shell, ENI en Statoil doen afzien van het verlengen van hun contracten,” voegt hij eraan toe. “China, niet gehinderd door die beperkingen en bezorgd over zijn energievoorziening op lange termijn, heeft sinds 2005 de leiding genomen.”

De Iraanse minister van Olie Masoud Mirkazemi is het daar mee eens, en zegt dat bazen in Peking “anderen niet zullen toestaan in te grijpen” als het gaat om de Chineze betrekkingen met Teheran. “We hebben een goede samenwerking met China. Ik feliciteer de Chinese leiders die de belangen van hun land behartigen en die een zekere bron van energie nastreven.” aldus Mirkazemi.

China's National Petroleum Corp, de grootste oliemaatschappij in het land, en zijn dochteronderneming Petrochina zegden vorig jaar toe 6 miljard euro te investeren in een gas- en twee olieprojecten in Iran.

Volgens de Financial Times voorzien Chinese firma's nu een derde van de Iraanse import van petroleumproducten.

1. Klopt het dat de digitale vingerafdrukken, gemaakt bij de aanmaak van een nieuw paspoort, opgeslagen worden in het Reisdocumenten Aanvraag en Archief Station (RAAS) en dat dit beheerd wordt door Sagem Identification? (1)

2. Waarom is ervoor gekozen om het beheer van dit systeem onder te brengen bij een commercieel bedrijf?

3. Deelt u mijn opvatting dat dergelijke belangrijke en privacygevoelige gegevens enkel en alleen in het beheer van de overheid mogen zijn? Zo nee, waarom niet?

4. Welke afspraken zijn er gemaakt met Sagem Identification over het beheer, de opslag en de beveiliging van de vingerafdrukken en andere persoonsgebonden gegevens?

5. Hoe is de verzending van privacygevoelige gegevens van gemeenten naar de centrale database beveiligd? Worden deze gegevens versleuteld? Zo ja, is deze versleuteling 100% veilig en dus niet te kraken? Zo nee, waarom niet?

6. Kunt u uitsluiten dat onbevoegden toegang kunnen verkrijgen tot deze database? Zo nee, waarom niet?

7. Wie hebben er bij Sagem Identification toegang tot de opgeslagen gegevens? Zijn deze personen vooraf gescreend? Welke afspraken zijn er met deze personen gemaakt? Welke maatregelen zijn er genomen om bedrijfsspionage tegen te gaan?

8. Is er toezicht vanuit het ministerie op het beheer van de gegevens door Sagem Identification? Zo nee, waarom niet? Zo ja, hoe is dit toezicht geregeld?

9. Wat gebeurt er met de opgeslagen gegevens bij een faillissement van Sagem Identification?